Parodontitis Informatie

Parodontitis is een ontsteking veroorzaakt door bacteriën. Deze ontsteking ontstaat wanneer bacteriën zich ophopen op tanden en kiezen en tandplaque vormen langs de tandvleesrand. Een onvoldoende dagelijkse gebitsverzorging kan daar de oorzaak van zijn. De ontsteking begint in de tandvleesrand rondom de tanden en kiezen en breidt zich uit naar het onderliggende bot. Wanneer het bot wordt aangetast ontstaan er openingen tussen het tandvlees en het worteloppervlak van de tanden en kiezen. Deze openingen worden pockets genoemd. Naarmate deze pockets dieper worden neemt de schade aan het kaakbot toe en raken de tanden en kiezen hun houvast kwijt. Met de tijd kunnen tanden en kiezen los gaan staan. Parodontitis is op enkele uitzonderingen na zelden verbonden met hevige pijn.

Parodontitis

Op deze pagina vind u meer informatie over Parodontitis.
Zoekt u meer informatie over:

  • Gezond tandvlees

    Gezond tandvlees

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    Een tand of kies staat niet los in de mond, maar wordt vastgehouden door omringend steunweefsel. Het totaal van steunweefsels wordt het parodontium genoemd.
    gezond Rechts is schematisch een kies met een gezond parodontium te zien. De wortels van de kies bevinden zich in het kaakbot. Tussen de wortel, bekleedt met het wortelcement en het kaakbot bevind zit een spleet. In deze ruimte bevind zich het parodontaal ligament. Het ligament bestaat uit vezels, welke de tand of kies vasthouden in de kaak.
    gezond Links is een uitvergroting te zien van het met rood afgebakende gebied boven. De met 1 aangegeven vezels, lopen vanuit de wortel door de gingiva(=tandvlees) heen. Tevens zijn er vezels die ontspringen uit het bot en vezels die rondom de tand of kies door de gingiva heenlopen. Door dit netwerk van vezels verkrijgt de gingiva zijn stevigheid en ligt het strak tegen de tand of kies aan. Je zou het kunnen vergelijken met hoe de col van een coltrui aansluit rondom een nek. Hoe strak dit ook aansluit, er zit toch een smalle spleet tussen de gingiva en de tanden en kiezen. Deze spleet wordt de pocket genoemd en is in een gezonde situatie ondiep (minder dan 4mm). De met 2 aangegeven vezels, zijn de vezels van het parodontaal ligament. De uiteinden van deze vezels zijn verankerd in het wortelcement, aangegeven met 3. Dat dit geen starre verbinding is, kan je voelen door een tand heen en weer te bewegen. Als het goed is moet de tand licht beweeglijk zijn.
    Gezonde gingiva(tandvlees) heeft een roze kleur, ligt stevig om de tanden en kiezen en bloedt niet bij het poetsen of het eten. Een gezond teken zijn ook de kleine putjes in de gingiva, dit wordt het sinaasappel aspect genoemd.
    gezond Hier is een foto van een gezonde gingiva te zien. Waar de kleur van het weefsel donkerder en meer paars wordt, houdt de gingiva op en begint het slijmvlies. Dit slijmvlies bekleedt bijv. ook de binnenkant van de wang en de lippen.

  • Gingivitis(-itis=ontsteking en gingiva=tandvlees)

    Gingivitis(-itis=ontsteking en gingiva=tandvlees)

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    Ontstoken tandvlees langs de randen van de tanden en kiezen wordt gingivitis genoemd. Het kan rood, slap en gezwollen zijn. Tevens kan het gaan bloeden bij het poetsen of eten.
    ongezond De ontsteking van de rand van het tandvlees wordt veroorzaakt door bacteriën. Er zijn veel soorten bacteriën, die dit kunnen veroorzaken. Zij bevinden zich in de tandplak. Tandplak is een zacht en kleverig laagje op de tanden en kiezen. De tandplak bestaat voor 70% uit bacteriën. Zeer kort na het poetsen begint het zich al te vormen. De bacteriën zijn afkomstig uit het speeksel. Het laagje plak wordt steeds dikker en de samenstelling van de bacteriën verandert.ongezond Na ongeveer 24 uur begint de plak schadelijk te worden. Een voorkeurslocatie waar de plak zich ophoopt is langs de randen van de tanden en kiezen met de gingiva.
    Links is de plak (geel) schematisch op deze plaatsen in de foto getekend.
    De plak langs de randen van de gingiva zal, als deze niet tijdig verwijderd wordt, schadelijke (afval)stoffen produceren. De gingiva raakt geïrriteerd en het lichaam start een afweerreactie.
    Als gevolg hiervan zal de gingiva opzwellen en zal de doorbloeding van de gingiva toenemen. Dit verklaart het rode aspect van de gingiva op de bovenste foto.ongezond Tevens zal een deel van de vezels die door de gingiva lopen, worden afgebroken. Dit heeft als gevolg dat de gingiva nu niet meer strak tegen de tand aanligt. M.a.w. de col van de coltrui mist zijn elastische vezels en hangt nu losjes om de nek. Bij een deel van de mensen zal de afbraak hier stoppen, maar bij anderen zal de afbraak, onder bepaalde omstandigheden, verder richting het kaakbot gaan.

  • Parodontitis (-itis=ontsteking en parodontium= geheel v. steunweefsel v/d tand)

    Parodontitis (-itis=ontsteking en parodontium= geheel v. steunweefsel v/d tand)

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    • de pocket
    • afbraak van steunweefsel
    • symptomen
    • consequentie
    De pocket
    Onder bepaalde omstandigheden zal de tandplak de kans krijgen, om dieper in de ruimte tussen de tand en gingiva, te komen. De ruimte die hierdoor ontstaat wordt de pocket genoemd. tandvlees De schadelijke producten van de bacteriën in de pocket zorgen ervoor dat het lichaam afweercellen en ontstekingseiwitten in dit gebied gaat loslaten. Het gevolg van deze strijd is dat ook het kaakbot en de ligament vezels tussen de wortel en het bot worden afgebroken. Hierdoor zal de pocket dieper worden. Links is plak, die zich in de pocket bevindt, te zien. Dit wordt subgingivale plak genoemd. In deze pockets verkalkt de tandplak gedeeltelijk tot tandsteen. Deze voortschrijdende ontsteking met afbraak van vezels en kaakbot heet parodontitis. Ongeveer 10-15% van de Nederlanders lijdt aan ernstige parodontitis

    Afbraak van steunweefsel
    ongezondongezond Op de rechter tekening is een kies te zien, waarbij links afbraak heeft plaatsgevonden. Hierdoor is een verdiepte pocket ontstaan. Als je het botniveau vergelijkt met de gezonde rechterkant, zie je dat het lager ligt. Ook de aanhechting van de ligament vezels begint lager. Dit betekent dat de kies al een deel van zijn steun is kwijt geraakt.
    Op de linker tekening is een kies te zien in het eindstadium van parodontitis. Het botniveau ligt maar net boven de punt van de wortels, de kies is bijna al zijn steunweefsel kwijtgeraakt.

    Symptomen
    De gingiva kan bij parodontitis net als bij gingivitis rood, slap en gezwollen zijn en gaan bloeden bij het poetsen en eten. Een vieze smaak, adem en voortanden die veranderen van positie, zijn ook symptomen die kunnen duiden op parodontitis. Pijnklachten komen niet vaak voor en helaas kunnen de overige symptomen ook onopgemerkt of afwezig zijn. Dit kan tot gevolg hebben dat parodontitis lang onopgemerkt blijft en dat terwijl het heel belangrijk is om in eenvroeg stadium in te grijpen. Laat daarom de gezondheid van je tandvlees regelmatig bij de tandarts controleren.

    Consequentie
    Het probleem van een verdiepte pocket is niet op te lossen door alleen beter te gaan poetsen. De haren van de tandenborstel bereiken de plak diep in de pocket niet. Deze plak blijft dus zitten en schadelijke bacteriën krijgen de kans om zich te vermenigvuldigen. Hierdoor zal de afbraak steeds dieper voortschrijden. Tandsteen zowel in de pocket als boven het tandvlees is überhaupt te hard om weg te poetsen en zal alleen door een tandarts of mondhygiënist weggehaald kunnen worden.
    De plak en tandsteen in de pocket kan door de tandarts of mondhygiënist met bepaalde instrumenten verwijderd worden. Dit wordt gebitsreiniging genoemd.
    Als de plak en tandsteen verwijderd en de pocket schoon gemaakt is, krijgt het lichaam de kans om het evenwicht te herstellen. De patiënt moet er wel voor zorgen elke dag alle tandplak boven het tandvlees te verwijderen, zodat de pocket niet makkelijk opnieuw geïnfecteerd raakt.
    Als het parodontium(= steunweefsel) genezen is, zal de gingiva weer strakker tegen de tand aanliggen en de pocket kleiner worden. Hierbij moet wel opgemerkt worden dat het in dit proces verloren gegane steunweefsel, niet of nauwelijks terugkomt. Je kan er dus eigenlijk met name voor zorgen dat het niet erger wordt. Dit pleit nogmaals voor een vroege diagnose van parodontitis.

  • Onderzoek bij Paradontitis

    Onderzoek bij Parodontitis

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    Pocketmeting
    Voordat een parodontologische behandeling gestart kan worden, moet natuurlijk eerst onderzocht worden of iemand parodontitis heeft en ook in welke mate dit het geval is. Hiervoor bestaan een aantal methoden en technieken. De belangrijkste meting is de pocketmeting.onderzoek Hiernaast is schematisch een pocketmeting te zien. Deze pocketmeting wordt uitgevoerd met een pocketsonde. Met behulp van deze pocketsonde is het mogelijk de diepte van de pocket in millimeters te meten. Het meest rechter plaatje bevat de diepste pocketmeting. Hoe dieper de pocket hoe ongunstiger de situatie.


    DPSI
    Als het goed is controleert de tandarts uw parodontium in ieder geval eenmaal per jaar en noteert de DPSI-score. Deze score geeft globaal de parodontale situatie in uw mond aan. Het gebit wordt verdeeld in zes gebieden, elk gebied kan een cijfer krijgen variërend van 0-4. DPSI is een afkorting voor Dutch Periodontal Screening Index. 0 Het tandvlees is gezond 1 Het tandvlees is ontstoken, u heeft gingivitis 2 Naast gingivitis heeft u ook tandsteen 3- Afbraak van de steunweefsels, u heeft parodontitis (pocket >4 en <6) 3+ Parodontitis in combinatie met teruggetrokken tandvlees 4 Een verdere verslechtering van situatie 3 (pocket 6 of groter)
    onderzoek Rechts een voorbeeld, hoe de DPSI-score van een parodontitis patiënt er uit zou kunnen zien. Bij de kiezen heeft er parodontologische afbraak plaats gevonden. Rechtsboven bij de kiezen heeft de tandarts m.b.v. de pocketsonde pockets van 6 mm of meer gemeten.

    Parodontiumstatus
    Wanneer uit de 'screening' blijkt dat iemand parodontitis heeft, zullen meer gegevens onderzocht en opgeschreven moeten worden. De status waarin dit allemaal genoteerd wordt, heet de parodontiumstatus. Zes pocketmetingen rondom elke tand of kies worden hierop genoteerd, samen met andere gegevens, welke in de volgende alinea's worden behandeld. Na de eerste fase van de parodontologische behandeling zal opnieuw een parodontiumstatus gemaakt worden, om veranderingen te kunnen signaleren.

    Furcatie
    Behalve de pocketdiepte is de aanwezigheid van een toegankelijke furcatie belangrijk voor de prognose van een kies. Een furcatie is de ruimte tussen de wortels van een kies. In een gezonde situatie is deze ruimte gevuld met bot en bedekt met tandvlees. Bij parodontitis vind er afbraak van bot plaats en kan deze ruimte toegankelijk worden. Links is schematisch een volledig doorgankelijke furcatie te zien, waarbij de gingiva zich heeft teruggetrokken. In deze situatie zou je vanaf de wangkant of de kant van de tong, tussen de wortels van de kies door kunnen kijken. onderzoek onderzoek In werkelijkheid zijn de furcaties meestal niet zo duidelijk zichtbaar. Daarom is het moeilijk om in deze ruimtes tussen de wortels, de tandplak te verwijderen. Zelfs voor de tandarts of mondhygiënist is het moeilijk om alle tandplak en tandsteen uit de furcatie te verwijderen. Vaak is het beter om dit probleem op te lossen m.b.v. chirurgie. Een moeilijk reinigbare furcatie zal een infectiehaard blijven en de prognose van een kies wordt slechter als de toegankelijkheid van de furcatie groter is. Kiezen in de onderkaak hebben twee wortels met een furcatie ingang aan de wang- en tongkant. Kiezen in de bovenkaak hebben drie wortels, waarbij de ruimte onder de wortels ook op drie plaatsen toegankelijk kan zijn. Onder zijn twee afbeeldingen te zien van een volledig toegankelijke furcatie van een kies in de onderkaak. Links op de röntgenfoto is te zien dat het bot tussen de wortels verdwenen is en rechts is hetzelfde tijdens de chirurgische behandeling met het 'blote' oog te zien.

  • Oorzaken Paradontitis

    Oorzaken Paradontitis

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    • bacteriën
    • mondhygiëne
    • erfelijke aanleg
    • roken
    • co-factoren
    • verdiepte pockets
    'mijn man poetst heel slecht en waarom heeft hij nog nooit een probleem met zijn tandvlees gehad?', vroeg een parodontitis patiënt aan de tandarts.
    Waarom kan iedereen gingivitis krijgen; maar krijgt niet iedereen parodontitis?
    Onder welke omstandigheden kunnen bacteriën dieper in de ruimte tussen tand en tandvlees te komen ?
    Allemaal moeilijke vragen, waarop het antwoord nog niet precies bekend is.
    Toch is er afgelopen decennia door wetenschappelijk onderzoek al veel bekend geworden.

    Bacteriën
    Er is in het verleden veel onderzoek gedaan naar de rol die bacteriën spelen bij parodontitis. Bacteriën scheiden producten af en laten producten achter als ze doodgaan, welke schadelijk zijn voor de steunweefsels rond de tanden en kiezen. Ook proberen sommige bacteriën het lichaam in te dringen via de pocket (de spleet tussen de tand en het tandvlees). Als er geen bacteriën aanwezig zijn in de mond, dan zal er ook geen parodontologische afbraak rond de tanden en kiezen plaatsvinden! Helaas is dit in werkelijkheid niet het geval, in één ml speeksel zitten al honderd miljard bacteriën.
    Gelukkig zijn deze niet allemaal schadelijk, van een aantal soorten is wel bekend dat zij vaker voorkomen bij parodontologische afbraak. Bij de geboorte is de mond in principe bacterievrij, daarna wordt deze snel door bacteriën gekoloniseerd, via bijv. voedsel, mensen in je omgeving etc. De kans bestaat dus geïnfecteerd te worden met mogelijk voor je parodontium schadelijke bacteriën.
    oorzaak Tot zover lijkt de samenstelling van de bacteriologische flora de mate van parodontologische afbraak te bepalen, toch is dit maar ten dele waar. Een beruchte bacterie zoals de Actinobacillus Actinomycetemcomitans blijkt ook voor te komen bij mensen die niet aan parodontitis lijden. Blijkbaar zijn er meer factoren die bepalen of iemand parodontale afbraak krijgt en ook in welke mate hij of zij die krijgt.

    Mondhygiëne
    Een goede mondhygiëne is zeer belangrijk om (verdere) parodontale afbraak te voorkomen; door regelmatig de plak weg te poetsen wordt kolonisatie van de pocket door bacteriën tegengegaan.

    Erfelijke aanleg
    Dat er in bepaalde families meer parodontitis voorkomt was al bekend, dat erfelijke aanleg hierin ook een rol speelt, is iets wat de laatste jaren steeds duidelijker wordt. Sommige mensen produceren meer ontstekingseiwitten bij parodontitis dan andere. Door deze hoeveelheid ontstekingseiwitten wordt de ontstekingsreactie heftiger dan nodig is, dit zorgt er voor dat er ook meer kaakbot en ligamentvezels worden afgebroken. Een ontstekingsreactie moet ook effect sorteren; als de bacteriën er niet door worden gedood, maar wel lichaamseigen structuren worden aangetast, dan zal dit ook bijdragen aan de parodontale afbraak. Momenteel is het al mogelijk om een gen, welke de gevoeligheid voor parodontitis kan vergroten, te testen. Dit zal in de toekomst steeds meer onderzocht worden en waarschijnlijk zal het dan mogelijk zijn om de genetische aanleg voor parodontitis al op jonge leeftijd te bepalen, zodat tijdig extra preventieve maatregelen genomen kunnen worden.

    Roken
    Dit is een zeer belangrijke risicofactor. Rokers hebben een 3 tot zes keer grotere kans op parodontale aandoeningen dan niet rokers. Daar komt nog bij dat de parodontale afwijkingen bij rokers ernstiger zijn dan bij niet rokers en ex-rokers. De behandeling van parodontitis slaat bij rokers veel minder goed aan dan bij niet rokers. Dit geldt zowel voor chirurgische als niet chirurgische behandelingen. Bloedend tandvlees als indicatie van een parodontale aandoening treedt door de nicotine minder en in een later stadium op, hierdoor kan de parodontitis onopgemerkt blijven. Al met al genoeg redenen om te stoppen met roken wanneer je parodontitis hebt of wilt voorkomen dat je het krijgt.

    Andere co-factoren
    Hiermee worden o.a. factoren bedoeld, die de afweerreactie kunnen verslechten of verminderen zoals diabetes, stress, maar ook HIV en bijv. leukemie, zorgen ook voor een vergrote kans op parodontale afbraak. Mensen die bestraald zijn in het hoofd-hals gebied maken o.a. door een tekort aan speeksel, ook een grote kans op parodontitis. Voor patiënten met deze ernstige aandoeningen is een uitgebreide en zorgvuldige mondhygiëne en regelmatig tandartsbezoek (zeker vier keer per jaar) van groot belang. Tevens kunnen hormonale veranderingen, welke bijv. optreden tijdens de zwangerschap en in de overgang, aanleiding zijn tot een (hevigere) onsteking van het parodontium. Bij vrouwen, zal tijdens de zwangerschap het tandvlees eerder bloeden en ontstoken raken, dit wordt zwangerschapsgingivitis genoemd.

    Verdiepte pockets
    Als je in het verleden aan parodontitis geleden hebt, dan kunnen er nog plekken zijn met verdiepte pockets. Ook al zijn ze momenteel niet ontstoken en rustig, zij zullen altijd plekken blijven die snel opnieuw geïnfecteerd raken en van waaruit de parodontale afbraak verder gaat. Je zou kunnen zeggen dat een goede mondhygiëne bij een ex-parodontitis belangrijker is dan bij een (nog) gezond iemand.

  • Behandeling bij Parodontitis

    Behandeling bij Parodontitis

    ©tandarts.nl
    Auteur JW Vaartjes

    • initiële fase
    • de herbeoordeling
    • de flap-operatie
    • de gevolgen van de behandeling
    • nazorg
    • behandelschema
    • kosten
    Tandartsen die gespecialiseerd zijn in de behandeling van parodontologische aandoeningen worden parodontologen genoemd. Als u parodontitis hebt, kunt u behandeld worden door uw huistandarts en/of mondhygiënist, of zij kunnen u doorverwijzen naar een parodontoloog. Zeker bij gecompliceerde behandelingen kan dit nuttig zijn.
    Om de parodontitis te kunnen genezen moet de oorzaak van de ontsteking, de bacteriën in de tandplak, verwijderd worden. Dit moet zowel boven als onder het tandvlees gebeuren. Het verwijderen van de plak boven het tandvlees zal door de patiënt zelf gedaan moeten worden. De mondhygiëne zal ten opzichte van de situatie in het verleden moeten verbeteren. De behandeling valt of staat bij een goede mondhygiëne!
    behandeling Met een tandenborstel kan een groot deel van de tandplak wegpoetst worden. Maar de plak tussen de tanden en kiezen in, is moeilijk weg te poetsen. Die tandplak moet verwijderd worden met andere hulpmiddelen zoals ragers of tandenstokers. De tandarts en mondhygiënist zal uitgebreid vertellen welke hulpmiddelen voor uw mond geschikt zijn en het gebruik demonstreren. Tijdens deze behandelingsfase wordt ook gecontroleerd of de patiënt in staat is de plak overal goed te verwijderen en zonodig zal de mondhygiëne bijgestuurd worden.


    Initiële fase
    De plak en tandsteen onder het tandvlees zal door de tandarts en/of mondhygiënist verwijderd moeten worden. De tandarts of mondhygiënist doet dit met speciale instrumenten. Dit wordt professionele gebitsreiniging genoemd. onderzoek Over het algemeen is dit zeer arbeidsintensief werk en vier zittingen van een uur zijn eerder regel dan uitzondering. Pas als zoveel mogelijk tandplak en tandsteen onder het tandvlees verwijderd is en de patiënt zelf in staat is om zijn gebit goed schoon te houden, dan is de eerste fase van de behandeling voltooid. Deze fase wordt de initiële fase genoemd.
    Doordat de plak en tandsteen onder het tandvlees door de tandarts en/of mondhygienist wordt weggehaald, verdwijnt de ontstekingsreactie. Het tandvlees komt weer strak tegen de tand aan te liggen. Het parodontium is weer gezond, de pocketsonde meet ondiepe(re) niet bloedende pockets. Het verloren gegane steunweefsel zal zich helaas niet of nauwelijks herstellen. Tijdens de genezing kan het tandvlees zich terug gaan trekken en de tandhalzen worden soms (tijdelijk) gevoelig door de behandeling. De patiënt moet elke dag de mondhygiëne goed uitvoeren om herinfectie van de pockets te voorkomen.

    De herbeoordeling
    Het parodontium heeft tijd nodig om na de gebitsreiniging in de initiële fase te herstellen. Over het algemeen zal er drie maanden gewacht worden voordat de patiënt weer onderzocht wordt, dit kan overigens per patiënt verschillend zijn. Na deze drie maanden worden alle gegevens opnieuw gemeten en genoteerd op een parodontiumstatus. Deze fase wordt de herbeoordeling genoemd.
    behandeling behandeling Zoals al eerder genoemd kan parodontitis door de combinatie van een goede mondhygiëne en gebitsreiniging genezen. Toch kan de tandarts nog plaatsen met ontstoken pockets vinden, doordat er plak en tandsteen boven en/of onder het tandvlees zit. Als er plak boven het tandvlees zit dan is dit een gevolg van een onvoldoende mondhygiëne. Het vervolg van de behandeling richt zich dan op het verbeteren daarvan. Na enige tijd volgt een nieuwe herbeoordeling. Als er nog tandplak of tandsteen in de verdiepte pockets zit, komt dit doordat de plak of tandsteen moeilijk te bereiken is. Moeilijk bereikbare plaatsen zijn bijv. de al eerder genoemde furcaties, angulaire defecten en zeer diepe pockets. Om deze plaatsen te reinigen, is een chirurgische behandeling noodzakelijk. Dit wordt een flap-operatie genoemd.
    Tijdens een flap-operatie, wordt onder plaatselijke verdoving, het tandvlees met een mesje losgemaakt en daarna opzij geschoven zodat de wortels en het kaakbot (geel) zichtbaar worden. Vervolgens kan het ontstoken weefsel worden weggehaald en de wortels goed schoongemaakt worden op de moeilijk bereikbare plaatsen. Zonodig wordt de grillige contour van het bot bijgewerkt, bijv. bij een angulair botdefect. Hierna wordt het tandvlees weer rond de tanden en kiezen vastgehecht. Het tandvlees kan lager teruggehecht worden, waardoor de pocketdiepte gelijk afneemt, of het tandvlees kan zodanig worden teruggeplaatst dat het makkelijker is om de tand of kies schoon te houden, bijv bij furcatie's. Om het gehechte tandvlees te beschermen, wordt het soms met wondverband bedekt. Wondverband lijkt wel wat op stopverf. Eén tot twee weken na de flap-operatie worden de hechtingen verwijderd en indien noodzakelijk ook het wondverband, hoewel dit meestal veel eerder loslaat.
    behandeling De eerste dagen na een flap-operatie kan enige pijn en zwelling optreden. Deze pijn is goed met 'normale' pijnstillers te bestrijden, zoals paracetamol, naproxen, brufen etc, welke ook zonder recept bij de apotheek te koop zijn. Gebruik geen aspirine, dit geeft verhoogde kans op nabloedingen. Het geopereerde tandvlees dient tijdens de genezing zoveel mogelijk met rust te worden gelaten, zodat u daar één tot twee weken niet kunt poetsen. Op de tanden en kiezen vormt zich dan plak die de genezing kan verhinderen. Daarom schrijft de tandarts een desinfecterend chloorhexidine spoelmiddel of spray voor. In de niet geopereerde gebieden moet natuurlijk zoals altijd gewoon gepoetst worden. Het chloorhexidine spoelmiddel kan tijdelijk de smaak beïnvloeden en een donkere aanslag op de tong en de tanden en kiezen geven. Vanaf het moment dat weer gepoetst kan worden in de geopereerde gebieden, hoeft er niet meer te worden gespoeld. Na de spoelperiode haalt de tandarts of mondhygiënist de aanslag van de tanden en kiezen af en de aanslag op de tong verdwijnt vanzelf.
    Binnen de parodontologie bestaan meer chirurgische behandelingen, het is onder bepaalde voorwaarden ook mogelijk om steunweefsel te regeneren. Met andere woorden nieuw wortelcement, ligamentvezels en kaakbot creëren op plaatsen waar dit door parodontitis verloren is gegaan. Dit is natuurlijk een fantastische ontwikkeling, maar helaas niet altijd toepasbaar. De beste resultaten worden bij angulaire botdefecten en bij furcaties (graad II) van de kiezen onder geboekt. De engelse term voor deze techniek is guided tissue regeneration (GTR). Hopelijk zal in de toekomst deze techniek vaker toepasbaar zijn.

    De gevolgen van de behandeling
    Een grondige parodontale behandeling is de enige wijze, waarmee verlies van tanden en kiezen door parodontitis, voorkomen kan worden. Van middeltjes als Q-10 en homeopathische tandpasta's is nooit bewezen dat zij enig effect hebben. Een grondige parodontale behandeling kan gevolgen hebben voor het uiterlijk van het tandvlees. Het tandvlees krijgt een gezondere kleur, is minder gezwollen en kan zich langs de wortel terugtrekken.
    behandeling Rechts zijn de tanden te zien van iemand die heeft geleden aan ernstige parodontitis. Het parodontium is nu na behandeling gezond en ontstekingsvrij, maar doordat een groot deel van het kaakbot tijdens de parodontitis is verdwenen, heeft de gingiva zich teruggetrokken. De tanden lijken hierdoor 'langer', gelukkig is dat vaak niet zichtbaar omdat de lippen de tanden en kiezen voor een (groot) deel bedekken. Als de langere tanden u storen, kan de tandarts een zogenaamde tandvlees-epithese maken. Die bedekt de tanden en kiezen op de plaatsen waar het tandvlees is teruggetrokken. Een tandvlees-epithese is gemaakt van kunststof. Door de tandvlees-epithese uit te nemen kan de tandplak van de tanden worden verwijderd.
    Als het tandvlees is teruggetrokken, kunnen de wortels gevoelig worden voor warmte, koude of aanraking. Deze gevoeligheid is meestal tijdelijk en verdwijnt na enkele weken tot maanden. Het niet goed poetsen van de wortels omdat ze gevoelig zijn, maakt het probleem erger. Door de producten van de tandplak op de wortel zal de tand nog gevoeliger worden, met als gevolg dat de wortel minder gepoetst wordt, waardoor er nog meer tandplak zal ontstaan. Om deze vicieuze cirkel te doorbreken is goed poetsen essentieel. Gelukkig bestaan er lakken, waarmee de wortels ingesmeerd kunnen worden, zodat de gevoeligheid sneller afneemt. U kunt zelf de gevoeligheid verminderen door een tandpasta of gel te gebruiken tegen gevoelige tanden, en door te spoelen met een fluoride spoelmiddel. Ook een verkeerde (te harde) manier van poetsen, kan de wortels gevoeliger maken. Blootliggende wortels en furcaties zijn erg gevoelig voor het ontstaan van cariës. Behalve dat u zelf het gebruik van suiker mindert, kan uw tandarts of mondhygiënist maatregelen nemen om wortelcariës te voorkomen. Op deze site is meer informatie over teruggetrokken tandvlees te vinden.

    Nazorg
    Als een parodontale behandeling slaagt en het parodontium is ontstekingsvrij, dan is dat een goede basis om de tanden en kiezen de rest van het leven te behouden. Een hele belangrijke voorwaarde daarvoor is dat er niet opnieuw ontstoken pockets ontstaan. Dat kan alleen als elke dag alle tandplak van de tanden en kiezen verwijderd wordt. Een goede mondhygiëne is dus niet alleen tijdens de behandeling belangrijk, maar daarna is dit ook een bepalende factor voor het behoud van het gebit.
    Wanneer door de tandarts of mondhygiënist het gebit niet regelmatig wordt schoongemaakt, de mondhygiëne wordt gecontroleerd en bijgestuurd, dan blijkt de situatie na verloop van tijd toch weer te verslechteren en de parodontitis vaak terug te komen.
    Regelmatige nazorg-behandelingen blijven dus nodig. Over het algemeen wordt de nazorg vier keer per jaar uitgevoerd, maar kan afhankelijk van de situatie vaker of minder vaak nodig zijn.

    Behandelschema
    Hieronder is schematisch het traject van de parodontologische behandeling te zien:
    behandeling

    Kosten
    De prijs van een parodontologische behandeling kan uiteenlopen. Hoe meer tanden of kiezen diepe pockets hebben, des te duurder de behandeling zal worden. De kosten zullen ook stijgen wanneer chirurgie of regeneratie technieken worden toegepast.

Contactinfomatie

Hier vindt u de contactinformatie van praktijk voor Mondhygiëne Jolanda Heerschop

Praktijk voor Mondhygiëne

Mondhygiëniste:
Jolanda Heerschop-Jongbloed
Meteorensingel 21
1033 CB Amsterdam

Tel: 020-6311485
GSM: 06-502.658.33
Email: info@mondhygienistejolandaheerschop.nl
Website: Medisch Centrum Tuindorp

Overige vragen

Als u naar aanleiding van de website nog vragen heeft kunt u contact met mij opnemen.


Let op! Afspraken kunnen 24 uur van te voren alleen telefonisch worden afgezegd, anders worden de kosten in rekening gebracht.

© 2015 Jolanda Heerschop . Meteorensingel 21 . tel: 020-6311485 . Email: info@mondhygienistejolandaheerschop.nl